ze kadınıyla buharlanan gözler kendini yıkamaya alır.
uzaklarda skype cafede aile/arkadaş buluşmaları en alışık olduğumuz şeylerden biri. geldiğimden beri bazen uyurken yanı başımda, bazen de film izlerken koltuğumun altından vikleyerek çıkacağını sandığım ze kadını ile ilk defa bugün skype cafede buluştuk. kardeş adam, hayatını riske atmamış ve ze kadınına gözü gibi bakmış. bugün de ‘bak, anneye el salla’ diye gururla gösteriye çıkardı. benim buharlanan gözler ise, birbirimizi daha iyi görmek için kendini yıkamaya aldı.
böyle zamanlarda gözüm pek bir şey görmüyor. en istemediği anlar bile bir güzel geliyor: ortalıkta dolaşsan, evin güzide yerlerine işesen, onca işimin arasında seni yakalayıp ‘bak kedi kadın arızaya bağlıyorum. dikicem bi yerini, olmayacak’ diye söylenerek viledayla evde dönsem; sonra hiçbir şey olmamış gibi ben kitap okurken sızsam, sen koluma yatsan…
